“Hiciv” nedir?
Birinin kusurunu ve ayıbını meydana çıkarmak manasına gelir.
İnsanların kötü ve çirkin yanlarını, kusurlarını ve ayıplarını açıklamak
ve göstermek, toplumun acıklı ve gülünç yönlerini ele alarak alaylı bir
ifade ile anlatmaktır. Hicivler, nazım veya nesir olarak kaleme
alınabilirler.
Hiciv’de esas gaye…
Kusurların ve ayıpların açıklanması olmakla beraber temizlikten ve
incelikten ayrılmamak gerekir. Eğer eserdeki ifade tarzı, edep
sınırlarını aşarsa, o hiciv değil küfür olur. Hiciv inceliği ve
temizliği elden bırakmamak şartıyla, hakkın ve hakikatin savunucusu,
haksızlığın ve rezilliğin engelidir. Haksızlıkları ve çirkinlikleri
sergilerken, kabalığa düşülmesi, bir takım değerlerin ayaklar altına
alınması, edeb dışı üslup kullanılması bir sanat olması gereken hiciv
için hoş bir görünüş sayılmaz. Bu yüzden hiciv ile küfürü ve argoyu
birbirinden kesin olarak ayırmak gerekir.
Türk Edebiyatı’nda Hiciv…
Halk Edebiyatı’nda çok gelişmiş durumdadır. Aşık Edebiyatı
geleneğinde birçok saz şairimiz tarafından birbirinden güzel hicivler
kaleme alınmıştır.
Divan Edebiyatı’nda hiciv pek gelişmiş bir tür değildir. Bu akım içinde en büyük hiciv şairleri Bağdatlı Ruhi ve Nef’i'dir.