Divan edebiyatında "gülden" bahsetmeyen şair yok gibidir. Divan
şairleri, şiirlerinde gül ile ilgili en ince hususları dahi göz ardı
etmemiştir.
Divan edebiyatında gülün ortaya çıkışıyla ilgili birçok rivayet vardır.
Folklora en çok konu olan rivayet şudur: Gülün rengi eskiden kırmızı
değilmiş. Bülbül güle âşıkmış. Gül, kendisi için yanıp tutuşan bülbüle
hiç yüz vermiyormuş. Bu duruma dayanamayan bülbül gidip gülün dalına
konuvermiş. Dikenler bülbülün gövdesine batınca akan kanlar gülün dibine
dökülmüş ve kanlar gülün köklerinden damarlarına sirayet etmiş.
Böylelikle gül, o günden sonra kırmızı açmaya başlamış. Utanan kişinin
yüzünün kızarıp gül rengini alması dolayısıyla gül daima utangaç ve haya
sahibi olarak ele alınır. Âşığın göz yaşları da gül renginde akar.