Sevgili Simurgum mavi yüreklim;
Aşk;tüm eylemleriyle beraber gerçeklikle hayelin
harmanında insanın bütün varlığını istiyor.Ve insan bütün varlığını
vermeli.Gecenin son adımlarında benim ruhumun ilk adımı.O anda sen,
dünün dogumunun çıglıklarında ben daha yatagımda yatarken.Yeni doğmuş
henüz ağlamayan bir bebeği havaya kaldırarark ona yaşam tokatı
atarcasına ışığınla karşılıyorsun beni.Seninle nefes alıyor seninle
tanıyorum.
Dün denen yaşamın koşuşturmalayırla oluşan kaosun,üstüme yapışan
siyahlığından. Senin beni sabahın alacasında vaktiz edip , ben senin
gönlünün pınarlarından arınıp yaşama tutunuyorum.Ta derinlerden gelen
yumuşak ve şevkatli sesin kulağımın zarına düşen ilk ses oluyor..
Tanımlıyorsun beni , tanımlanarak adımı koyuyorsun AŞK. Gelen yeni günle
adımı buluyorum. Aşk adamı oluyorum ben.Senin yansınmandan tanıyor beni
rüzgar çiçekler kuşlar böcekler tanıyor beni bu kent bu yeryüzü.İşte
sesleniyorlar Heyy Aşkk adamı..,
Vaktiz edip aşkla tanımlıyorsun ya beni yüreğinle yaşama amacımı ve
yaşamanın önemini gösteriyorsun bana.Kutsanmış adımlşarla adımlıyorum
kendime tüm güvenimle ruhunun varlığında varlığımın mecburiyeti. Azgın
sularında okyanusun yüreğin ki sankin ve dingilliğim.Bu kent bu yeryüzü
beni çağırıyor;Heyy Aşk Adamııı!!..,